يادداشت‌هاي يك خبرنگار

خاطره اي از کريستين امان پور

Mon, 23 Jan 2012 17:23:43 +0330

گفتم ببخشيد ديگر ما حرفه اي نيستيم خانم.همين شکلي هستيم .دوباره سوالم را پرسيدم.لري کينگ اينقدر پيرمرد خوبي بود.قشنگ جواب داد.
]]>

با گذشت اين همه روز...

Wed, 18 Jan 2012 16:07:35 +0330

خبرنگاري يادم رفت وقتي ديشب فهميدم پسر چهار ساله شهيد مصطفي احمدي روشن،هنوز خبر ندارد پدر را شهيد کرده اند.پسر را فرستادند خانه خاله،سراغ بابا را نگيرد.

]]>

آسو،دختر کردستان+فيلم

Mon, 26 Dec 2011 10:29:39 +0330

]]>

مرا کيفيت چشم تو کافيست

Tue, 20 Dec 2011 11:03:20 +0330

لطف دوستان شامل حال من شدو در خبرها آمد که قرار است کانديداي مجلس باشم.

خواستم بگويم سپاس،اما از همه مجالس عالم همين "مجلس"لطف و مهر مشفقانه شما ما را بس.

‍‍ژورناليست ها اگر بتوانند گاهي حرف دل مردمانشان را بزنند،حکايت پادشاهان بي تاج و تختند.با چهار صفحه کاغذ و يک قلم و يک وبلاگ و گاهي يک ميکروفن.همين ما را بس.

]]>

نازنین مریم...

Sat, 03 Dec 2011 21:24:07 +0330

حاجی زرافشان را خدا بیامرزد.قدیمی ترین عکاس ورزشی که قهرمان های فسیل شده یادشان هست همیشه جلوی دوربینش فیگور می گرفتند:"نوکرتم حاجی"!

]]>

مرثیه ای بر سی صد و سی

Sat, 26 Nov 2011 21:25:40 +0330

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

وقتی یحیی صبح با چمدانش آمد اداره که یکساعت بعد برای همیشه برود،هنوز زخمی بود.با موتور جواد سرپیچ لیز خورده بودند.جوادموهایش را آن روز تیفوسی زده بود اما از ترس اداره صبح با سشوار افتاده بود به جانش.یحیی یعنی خدای کامپیوتر بود.اگرده دقیقه هم مانده بود به خبر و می نشستی با یحیی گزارش می زدی خیالت راحت بود که نصف جان نمی شوی. می دانی آن وقت ها که جوان بودیم فکر می کردیم وقتی گزارش مان نمی رسد یعنی دیگر زندگی به لعنت سگ هم نمی ارزد.بعدا فهمیدیم اگر همه گزارش هایمان هم سر وقت برسد باز هیچ تپه ای را آباد نکرده ایم.یحیی زلال بود.با آرزوهایی که برای دخترش داشت و من نمی خواهم و نمی توانم او را الان قهرمان قصه ام کنم که چشم های" دیگری" ویران می شود.یحیی تدوینگر ما بود...

بجز یحیی مجید هم بود .پیرمردی که داشت بازنشسته می شد و تمام فکر و ذکرش این بود که جهاز دخترش را جور کند.یا طوران که تازه یک غده عجیبی روی شانه اش در آمده بود وگفت شبیه جذامی ها شدم.عمل کرد و درش آورد و هنوز به هفته نرسیده بود باز تا آمد سرکاردوربین را گذاشت روی همان شانه چپش.از آنهایی بود که یک عمر تیپا خورده اند و باز ایستاده اند.که راه تمام مرد رند بازی ها را آموخته بود اما هرگز در مروت،تیزی کشی نمی کرد.

*********

وقتی خبر سقوط سی صد و سی را دادند اول شبیه طاعون زده ها بودیم.بعد ها فکر کردیم که ما اصلا بچه ها را با سلام و صلوات فرستادیم؟وقتی قیژقیژچمدانشان را شنیدیم آنها را از زیر قرآن رد کردیم؟

]]>

چه کسی به سرهنگ شلیک کرد؟

Fri, 21 Oct 2011 04:31:59 +0330

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

نحوه کشته شدن قذافی از هر نظر قابل تامل بود.چه اگر صرفا به او به عنوان یک جعبه سیاه نگاه می شد که اصلی ترین منبع اسرارربایش امام موسی صدر باشد،چه اگر درباره رازهای مگوی ارتباطات چند جانبه غرب دست به افشاگری می زد که تونی بلر و سارکوزی و اوباما و برلوسکونی زیر همان چادر معروفش با اوگپ زدند و قراردهای عجیبی رقم زدند و این نخست وزیر ایتالیا حتی بر دستان سرهنگ بوسه زد و تا مدتها فخر تبلیغات پوپولیستی کلنل قذافی شد.

به تجربه در این دو ماه دیدم مدیریت لیبیایی ها بر هیجاناتشان قوی تراز سایر اعراب بود و مثلا قابل مقایسه باعراقی ها نیست.اصلا بعید نیست سالها بعدمعلوم شود کسی که گلوله را بر پیشانی سرهنگ شلیک کرد نفوذی سرویس های جاسوسی ای بوده که نمی خواستند در دادگاهی صالح، معلوم شود امام موسی صدر قربانی یک بده بستان امنیتی با اسراییلی ها شد.مخالف برجسته سرهنگ را آنها ترور کردند و در عوض معمر قذافی نیز طرح شومی را برای امام موسی صدر پیاده کرد که بنیاد های شیعی ای که بنا نهاد عذاب صهیونیست هاست .

این بحث مبادله را یک مقام عالی رتبه شورای انتقالی لیبی در لابی هتل المهاری برای ما تشریح کرد.

]]>

جایی که شراب هم نمی برد!

Sun, 16 Oct 2011 23:27:01 +0330

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

همین الان رسیدیم تهران.تا بارهایمان را بگذارند روی غربیلک وقت دارم این وبلاگ را از همین فرودگاه به روز کنم...بنویسم روزهاي عجيبي را گذراندیم.براي من گرچه در لبنان و عراق هم ماهها خبرنگاري کردم ولي هيچوقت سرعت تحولات اينچنين بالا نبود.

يکي از اصول رويترز در آموزش خبرنگاري در بحران اين است که "هيچ خبري ارزش از دست دادن جانتان را ندارد"...اما بي اغراق،گاهي در برزخ مرگ و زندگي بدجور گرفتار شديم.يک شب در منطقه اي به نام راس الجدير...درست وسط درگيري ميان انقلابيون و نيروهاي قذافي گير کرديم.راه در رو نبود.خيلي بانمک بود حالا که نگاه مي کنم جايي نبود لااقل پشتش سنگر بگيريم.بيابان خدا بود ...هر کسی با یک تفنگ از بغلمان رد می شد سلام می کردیم.سلام علیکم.خسته نباشید هم می گفتیم.گاهی خودمان هم یادمان می رفت ما الان طرفدار سرهنگیم یا حامی انقلابیون.بارک الله فیک یا شباب!گاهی یک ضرب فقط سلام می کردیم...،يک روز 12 ساعت در دام قوات قذافي و آفريقايي هايي بوديم که انقلابيون به انها مزدوران سرهنگ مي گويند...

]]>

گفت و گو با عابدزاده

Wed, 17 Aug 2011 12:03:40 +0330

عابدزاده را ده دوازده سال پیش یکبار دیده بودم.وقتی هنوز سالم بود.آن روزها هنوز قدیمی ترها خدا یکی و روزنامه ورزشی یکی می گفتند.کیهان ورزشی و تیتر یک عابدزاده پای دکه .

بعدترها در بیمارستان کسری وقتی برایش آن حادثه اتفاق افتاد که از قضا هنوز هم گاهی سراغش می آید...سردردهای شدید.حرف های عجیب.

این دفعه که رفتم به رستورانش از دست کارگرها شاکی بود.به شوخی می گفت موهایم را اینها سفید کردند.دروازه بان اساطیری حالا 45 ساله بود اما هنوز روز سه ساعت تمرین می کرد.خودش می گفت اگر مشکل زانو نداشتم می ایستادم توی گل.می گفت وقت گرفتن پنالتی همیشه توی چشم های طرف نگاه می کردم.فقط توی چشم ها.

باشو را نمی شناخت بااینکه اهل جنوب بود .حالا باشویی شده بود برای خودش.

دوست داشت امیر دروازه بان بزرگی شود...حاجی واشنگتن را ندیده بود...نگفتم که هیچ حای دنیا پسرها نتوانستند خاطره پدرها را تکرار کنند.نه آتیلا و نه یوردی ونه محمدو نه احتمالا امیر.

مصاحبه به جاهایی رسید که دیدم یک اپسیلون با قاط زدن فاصله دارد.مثلا به اسم علی دایی حساس بود.از علی اکبریان و ناصرمحمدخانی خبری نداشت.

نوستالژی روزگار ما که عکسش روی جاسوییچی هایمان بودیک پارادوکس وحشتناک داشت. روی دیوار اتاقش عکس دهداری را زده بود.دهداری اگر زنده بود الان تماشاچی ها بعد از هر باخت امواتش را روی ویبره می گذاشتند...مرگ سروقت هم نعمتیست....!

با کریم باقری رفت و آمد خانوادگی داشت.

چقدر خوشم می آید از این کریم که اگر سبیل های بلند داشت یاد ستارخان و باقرخان را زنده می کرد ...

]]>

از رنجي که مي بريم...

Wed, 06 Jul 2011 10:18:43 +0330

در حیات قدم زدم...گریه کردم برای نسل سوخته ای که نه فقط بخاطر ژنتیک که از داروهای روان گردان و شیشه و اکس کارش به اینجا کشیده بود.
سوختم از حال و روز دخترکی که ایدز گرفته بود و از بلایی که بر سرش آورده بودند روانی شده بود...می گفت فرصتی پیدا کنم تلافی اش را سر تمام پسر های دنیا در میاورم...یکی فندک می خواست...اینقدر سیگار کشیده بودند که دستهایشان را فیلتر سوخته سوزانده بود ...که دندان هایشان سیاه....
در بعضی از کشورها نود راه برای درمان بیمارهای روانی دارند که یکی دارودرمانیست و ما تقریبا فقط دارودرمانی می کنیم...همه بیمارها را می خوابانیم یک آمپول می زنیم و طرف ساکت می شود...والسلام....همین شده هنرمان.
تخت برای بیمارها نداریم....بیمارها باید آزاد بخوابند اگر نوبتشان برسد بعد از چند هفته ...هزینه هایشان میلیونی می شود...شبی صدوشصت هزار تومان برای یک تخت آزاد...برای خسبیدن کنار سرنگ و فریاد و درد.
محیط بیمارستان های روانی برای بیمارها انقدر آزار دهنده است که بعضی هایشان فرار می کنند....اینجا که من رفتم نزدیک اتوبان بود و هرهفته چه تصادف هایی می شد که راننده های بخت برگشته می دیدند دیوانه از قفس پرید...

]]>

نرگسی ها

Mon, 13 Jun 2011 21:16:37 +0330

Normal 0 false false false EN-US X-NONE AR-SA MicrosoftInternetExplorer4

بچه هایی که در مدرسه درودزن فارس سوختند خیلی بچه های باهوشی هستند.از طرفی فکر می کنم همه شان می دانند این روزها پزشکی دیگر اینقدر پیشرفت کرده که تا چند سال دیگر خیلی اتفاق های خوب می افتد.مسوولین هم قول داده اند دیه آنها برقرار شود.آن وقت پدرهایشان می توانند برای آنها روزهای بهتری بسازند.

درست است که الان پنج سال است تاخیر دارند اما واحدمرکزی خبر پیگیر است و به وقتش شکم های فربه شده را آب لمبو می کند.
]]>

باشو غريبه بزرگ

Mon, 23 May 2011 18:42:50 +0330

عدنان شاکي بود.
مي‌گفت کارگردان‌ها به فکر خودشان هستند. خبرنگارها به فکر خودشان هستند. عکاس‌ها به فکر خودشان هستند. فلافل فروش‌ها به فکر خودشان هستند. به فکر اينکه ادويه‌شان را مشتري بپسندد و بخرد و پولش را بدهد و برود.
مي‌گفت کسي به فکر باشو نيست و "فکر"باشو کجا بود؟...
]]>

چرا؟

Sat, 18 Dec 2010 21:12:14 +0330

لری کینگ مجری مشهور سی ان ان وقتی بعد از بیست و پنج سال داشت با میلیونها مخاطبش خداحافظی می کرد نکته ای گفت که یک کلاس درس بود.گفت بهترین پرسش"چرا"است.

]]>

خیلی دور...خیلی نزدیک...

Fri, 17 Dec 2010 02:50:12 +0330

کمتر از سی سال پیش...

]]>

به تو نامه می نویسم...

Mon, 06 Dec 2010 16:52:09 +0330

پی نوشت:

امروز سالگرد سقوط هواپیمای سی 130 بود...

]]>