چه قدر زود دیر می شود... (يادداشت‌هاي يك خبرنگار)

هادی نجف زاده:

سلام ...باشه یه چیز مینویسم که بخوای روش فکر کنی...فکر کن...فکر کن...فکر کن ببین من کی هستم؟؟!!!من که هنوز خودمو نشناختم ببینم یه آقای خبرنگار میتونه منو بشناسه.... :(
چرا یه پل ارتباطی مثل ایمیل نذاشتی تو سایتت؟؟!!!
یه چیز دیگه....شما یه دومین به من بدهکارید (شوخی)...من مدتها دنبال ثبت این دومین برای سایت شخصی خودم بودم و فکر کنم فقط چند ماهی دیر جنبیدم...در هر صورت ما که بخیل نیستیم...مبارکه صاحبش باشه
یا علی

ارسال شده توسط هادی نجف زاده | June 25, 2006 9:52 AM

ارسال شده در June 25, 2006 09:52

هادی نجف زاده:

راستی یادم رفت بگم جای بسی خوشحالی هست که اولین کامنت را به قرعه من بیچاره!!!!زدند
یا علی

ارسال شده توسط هادی نجف زاده | June 25, 2006 9:55 AM

ارسال شده در June 25, 2006 09:55

پريا:

سلام . من واقعا از اين كه شما بالاخره نوشتيد خيلي خيلي خوشحالم. پس هنوز اين آدم ها رو فراموش نكرديد. از دستمون هم ناراحت نيستيد. خيلي ها ديگه بي خيال نوشتن تو سايت شدن .پس يه روزي مياد كه شما بنويسيد . اميدوارم خيلي دير نباشه ولي ما هر چقدر دير هم كه باشه صبر مي كنيم.
خيلي دوستون دارم . منتظر نوشتنتون هم هستم . به نظر من شما واقعا آدم جالبي هستيد.با نوشتنتون همه رو خوشحال كريد.
به اميد اون روز كه به قول خودتون دست پر، همچين پر و پيمون بياين.
هنوز خيلي مونده تا دير بشه.شما هم به فكر ثانيه هايي باشيد كه مي گذرند مثل برق وباد

ارسال شده توسط پريا | June 25, 2006 11:23 AM

ارسال شده در June 25, 2006 11:23

؟؟؟؟؟:

سلام. بالاخره بعد از اين كه 200 نفر براتون نوشتنشما هم تسليم شديد.
خدا كنه اين فعلا كه نوشتيد منظورتون 5 ماه نباشه. دوست دار شما

ارسال شده توسط ؟؟؟؟؟ | June 25, 2006 11:52 AM

ارسال شده در June 25, 2006 11:52

ح .موسوي:

سلام ...چشم

ارسال شده توسط ح .موسوي | June 25, 2006 12:17 PM

ارسال شده در June 25, 2006 12:17

؟:

مرسي كه نوشتيد. ددددددددددددوووووووووووووووووسسسسسسسستتتتتتتتووووووووووووووووووووووون دارم.

ارسال شده توسط ؟ | June 25, 2006 1:49 PM

ارسال شده در June 25, 2006 13:49

؟:

سلام.
خوش اومدی..................... اون علامت سوال بالایی، من نیستم.....همین.

ارسال شده توسط ؟ | June 25, 2006 5:06 PM

ارسال شده در June 25, 2006 17:06

فاطمه قهری:

سلام.آقای کامران نجف زاده.خیلی ممنون که کمی نوشتید.
1-اگر میشود ایمیلی بگذارید که جواب دریافت کنیمیا همین طوری جوابهای همه رو به طور مختصر بدهید.
2-فکر میکنم نذر داشتید که200تا کامنت بشه بعد بنویسید.
3-جایی برای معرفی کامل زندگینامه تون بذارین.
4-قسمتی برای فروش کتابهاتون.
5-از کارهایی که انجام میدید.
6-فکر نمیکنم زیاد وقتتون رو بگیره که هرهفته یک بار یه چیزی بنویسید.
7-نامه ام به دستتون رسیده یانه؟نامه ایی که به آقای احمدی نجاد نوشتم میدونم که جوابش تا چند وقته دیگه میرسه ولی نامه ی شما رو میدونم اصلا رسیده یا نه؟
8-از طرف من از خانم پارسی پور در خبر20:30تشکر کنید.
در پایان سخنی از امام علی(ع):لحظه ایی بیندیشیم و نگذاریم چیزهای کوچک شادمانی ما را بر هم زند. متشکرم
فاطمه قهری16 ساله از مشهد.

ارسال شده توسط فاطمه قهری | June 25, 2006 7:47 PM

ارسال شده در June 25, 2006 19:47

احسان:

جناب هادی خان. دومین کامران که 10 سپتامبر 2005 ثبت شده. تو تازه اومدی دنبالش!

ارسال شده توسط احسان | June 26, 2006 9:01 AM

ارسال شده در June 26, 2006 09:01

aftabgardoon:

الان شدم شبیه گوزن( تعجب زیاد،شاخ و...)که تسسسسسسسست تموم شد. چه جواب جالبی دادی.البته یه جوری می نویسم که بشه جواب داد! و یه fingilish کوچولوی نسل سومی اگه وقت داشتی.(بهمن 83):ye bande khodaei mikh mire tu dastesh, mikh ro darmiyare mibine dareh khoon miyad, dobare mizare sare jash
نمی دونم چی بگم ولی نقطه ی انتقادی نداره...و امیدوارم که سرت یه کم خلوت تر بشه(به سوژه ها بگو دنبالت نیان)
و
حرفهای ما هنوز ناتمام
تا نگاه می کنی وقت رفتن است
باز هم همان حکایت همیشگی
پیش از آنکه با خبر شوی
لحظه ی عظیمت تو ناگزیر می شود
آه...ای دریغ و حسرت همیشگی
ناگهان چقدر زود دیر می شود...

ارسال شده توسط aftabgardoon | June 26, 2006 9:48 AM

ارسال شده در June 26, 2006 09:48

؟؟؟:

سلام. مي شه بگيد ما كتاب هاتون رو از كجا پيدا كنيم . و كجادر مورد خودتون بيشتر بدونيم ؟؟؟؟ . و اين كه شنيدم كه يه مصاحبه اي با شما توي يك مجله انجام شده ، ميشه اسمش رو بگيد . چون من همه جا رو دنبال اون گشتم ولي پيدا نكردم. و يه سوال خيلي مهم دارم اين كه شما آيدي داريد ؟ و ديروز يكشنبه ساعت 1:45 دقيقه توي نت بوديد؟ چون يه نفر بود كه مي گفت كامران نجف زاده است .مي خوام ببينم شما بوديد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟. لطفا جواب بديد چون برام خيلي مهمه

ارسال شده توسط ؟؟؟ | June 26, 2006 1:05 PM

ارسال شده در June 26, 2006 13:05

؟؟؟:

سلام. مي شه بگيد ما كتاب هاتون رو از كجا پيدا كنيم . و كجادر مورد خودتون بيشتر بدونيم ؟؟؟؟ . و اين كه شنيدم كه يه مصاحبه اي با شما توي يك مجله انجام شده ، ميشه اسمش رو بگيد . چون من همه جا رو دنبال اون گشتم ولي پيدا نكردم. و يه سوال خيلي مهم دارم اين كه شما آيدي داريد ؟ و ديروز يكشنبه ساعت 1:45 دقيقه توي نت بوديد؟ چون يه نفر بود كه مي گفت كامران نجف زاده است .مي خوام ببينم شما بوديد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟. لطفا جواب بديد چون برام خيلي مهمه

ارسال شده توسط ؟؟؟ | June 26, 2006 1:06 PM

ارسال شده در June 26, 2006 13:06

؟؟:

سلام . ما همه منتظرييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييييم

ارسال شده توسط ؟؟ | June 26, 2006 1:16 PM

ارسال شده در June 26, 2006 13:16

منيره:

سلام آقاي نجف زاده
اينقدر خوشحالم از اينكه نوشتيد كه نمي دونم چي بنويسم فقط مي دونم سر كار نبوديم

ارسال شده توسط منيره | June 26, 2006 4:14 PM

ارسال شده در June 26, 2006 16:14

ستاره:

السلام. از طنزي كه تو تغيير نام وبلاگ داشتين . خوشمان آمد. بعد هم اينكه فكر كنم براي حك شدن يادداشت دوم اين بار بايد به چهارصد برسونيم. خداوكيلي اگه بخواي يه رمان بنويسي چند تا كامنت بذاريم. ولي به نظرم .نه . من نظر نمي دم. چون بايد روش خيلي فكر كني ..........خسته مي شي. باي باي.

ارسال شده توسط ستاره | June 26, 2006 10:51 PM

ارسال شده در June 26, 2006 22:51

ستاره:

راستي اين هادي نجف زاده اگه داداشتونه بريم بهش بگيم وبلاگ بزنه . بعد هي بهش كامنت بديم. راستي تو رو خدا من رو بذارين تو سايت . خيلي سعي كردم مودب باشم. باي باي باي .

ارسال شده توسط ستاره | June 26, 2006 10:52 PM

ارسال شده در June 26, 2006 22:52

ستاره:

تو رو خدا من رو بذارين تو سايت . خيلي سعي كردم مودب باشم. باي باي باي .

ارسال شده توسط ستاره | June 26, 2006 10:53 PM

ارسال شده در June 26, 2006 22:53

ستاره:

اينم بگم. من هر وقت به اين لطفا مجددا پيغام نذارين مي رسم. باز دلم مي خواد پيغام بدم. چون من يه مشكلي دارم . دوست دارم مخالفت كنم . براي همين........خب فكر كنم بچه ها داريم به چهارصد مي رسيم. ديگه واقعا باي.

ارسال شده توسط ستاره | June 26, 2006 10:54 PM

ارسال شده در June 26, 2006 22:54

پارسا طاهري:

سلام :نه بابا افتاب از كدام ور در امده .

ارسال شده توسط پارسا طاهري | June 27, 2006 10:45 AM

ارسال شده در June 27, 2006 10:45

نیلوفر ایرانی:

مهمان نوازی هم رسم قشنگیست ! نه ؟!

اینجا قرار است به آفتاب سلام دوباره ای بدهد ! اما میدانی ! آفتاب اینجا برای طلوع دوباره اش فرصت غریبی را از آسمان منتظر به راه گرفته بود ! دیگر داشت حوصله آسمان خانه خودت هم سر می رفت چه رسد به حوصله آسمان خانه دوستانت .
گرچه مدتها بود که دیگر آفتاب این خانه کوچک مرد خبرنگار تکراری شده بود !!!!!!! تازه صورتش را هم پشت ابرهای آسمان خانه اش پنهان میکرد .مبادا آدمهای رهگذر بپرسند :قرار است از چه بنویسی مرد ؟!
حالا اما ...
یک سلام دوباره به ابرهای خانه کوچکت ...یک سلام دوباره به تمام سپیدارهای سربلند باغ مهربانی ...راستی باغ مهربانی خانه تو میوه فصل هم دارد ؟
حتما دارد .مگر میشود نداشته باشد !
پس بگذار بگویم : سلام مرد خبرنگار !یک سلام گرم از میان تمام نارونها و تمام گنجشکهای کوچک ... به تو که شاید قرار باشد دوستانت را به صبح پنجره مهربانی دعوت کنی ...

****************************************************
راستی یاداشتهای روزانه یک مرد خبرنگار بهتر است ! روزانه یا شبانه اش را ما که ندیدیم کسی بنویسد .کم و بیش روزانه اش را ....اما می شود تاب آورد .

ارسال شده توسط نیلوفر ایرانی | June 27, 2006 11:38 AM

ارسال شده در June 27, 2006 11:38

Fatima:

اولا تشکر که بالاخره نوشتین.
بعد اینکه من قبلا دو پیشنهاد داده بودم که بنا به گفته شما کاملتر توضیح می دهم. از این دو پیشنهاد دومی اش را اول می گم.
شما خوب می دانید که در نظریه پست مدرن تقسیم بندی دقیقی برای انواع ادبی وجود ندارد. بنابراین دیوار نوشته ها و تبلیغات و غیره هم در حیطه ادبیات قرار می گیرند. پس چرا گزارشهای خبری که معمولا اجتماعی هم هستند در این حیطه قرار نگیرند؟ این دیگر واضح است که استیل نجف زاده و دلاوری و مرآتی و حسن پور و نجف پور و بقیه هر کدام با هم متفاوت است. پیشنهاد دیگر هم به این مربوط می شود که با توجه به تأثیر فراوان این گزارشها شاید بد نباشد که مخاطبان بتوانند در مورد گزارشهای واحد مرکزی خبر نظر بدهند.
با تشکر مجدد

ارسال شده توسط Fatima | June 27, 2006 6:56 PM

ارسال شده در June 27, 2006 18:56

عاطفه:

سلام

ببینم اگه نظر های پر مهر مارا می خواندید چرا چزی نمی نوشتید؟؟؟ خیلی دوست دارم بدانم .شاید اون موقع اهمیتی نداشت ....حالا چی شده دلتون برامون سوخته خدا میداند.

ارسال شده توسط عاطفه | June 27, 2006 8:04 PM

ارسال شده در June 27, 2006 20:04

زهراناظمی:

سلام آقاي نجف زاده .منم مثل شما يه گزارشگر هستم.البته سنم خيلي كمه ولي خب براي بچه ها توي نشريات و واحد مركزي خبر فارس كار مي كنم.خوشحالم كه بالاخره يه همكار پيدا شد!!! من 12 سالمه..جواب منم بديد.بار دومه پيغام مي ذارما!!!

ارسال شده توسط زهراناظمی | June 28, 2006 9:20 PM

ارسال شده در June 28, 2006 21:20

؟؟؟؟؟:

زندگي صحنه ي يكتا ي هنر مندي ماست
هر كسي نغمه ي خود خواند و از صحنه رود
صحنه پيوسته بجاست ...
خرم آن نغمه كه مردم بسپارند به ياد‌!
خيلي ازاينكه نوشتيد خوشحالم و اميدوارم كه ادامه پيدا كنه

ارسال شده توسط ؟؟؟؟؟ | July 1, 2006 11:20 AM

ارسال شده در July 1, 2006 11:20

adamak:

سلام من اميدوارم كه شما بتونيد باز هم بيشتر چيز بنويسيد هرچند كه سرتون شلوغه

ارسال شده توسط adamak | July 1, 2006 2:39 PM

ارسال شده در July 1, 2006 14:39

adamak:

راستي قبلايادداشتهاي يك خبر نگار بود چرا حالا شده يك مرد خبرنگار؟؟؟؟؟؟

ارسال شده توسط adamak | July 1, 2006 2:41 PM

ارسال شده در July 1, 2006 14:41

جواد:

امیدوارم که بمانی. محکم و استوار. مثل همیشه ، مثل خودت

ارسال شده توسط جواد | July 1, 2006 2:46 PM

ارسال شده در July 1, 2006 14:46

خبرنگار افتخاری نیویورک تایمز:

اين مطلب را لطفا حتما بخوانيد...كنكور و سالن تشريح!!در وبلاگ **خبرنگار افتخاري نيويورك تايمز**...اميدوارم شما هم هر كاري از دستتان بر مي آيد براي اين بچه ها انجام دهيد...با سپاس...

ارسال شده توسط خبرنگار افتخاری نیویورک تایمز | July 1, 2006 5:29 PM

ارسال شده در July 1, 2006 17:29

خبرنگار افتخاری نیویورک تایمز:

مباركه أقاي نجف زاده عزيز...

ارسال شده توسط خبرنگار افتخاری نیویورک تایمز | July 1, 2006 5:31 PM

ارسال شده در July 1, 2006 17:31

فريبا:

سلام...نميدونم از خودم چي دارم كه بهتون بگم...شايد هيچي...شايدم خروار خروار حرف...حرفايي كه به درد هيچ كس نميخوره و شايدم به درد همه بخوره...
خودم هيچي ندارم...خوشبختم البته نه اونقدر خوشبخت كه فكر كنين تو استكان شيشه اي آب ميخورم..نه ظرف آبخوري منم مثل خيليا دستامه...دستام كه هر چي پيش ميرم پيرتر ميشه
..طعم فقر رو اونقدر خوب ميدونم كه ميتونم اونو جلوي چشماتون بيارم...وقتي كه شوهرم ..شوهر مهربونم واسه كارم منو با تايپ و اينترنت اشنا كرد.. و وقتي كه صداي گرمتون و اندك لرزش صداتون كه
همه همدرديتون و تلاشتون براي خيلي چيزا رو شنيدم خواستم كه واستون بنويسم...از خودم نه...از مريم...ميدونم كه شايد .. . كامران نجفزاده .. اگه بخواد با اون همه جسارتش ميتونه نجاتش بده
خواهش ميكنم كه بخونين ...شما رو به خدا كمكش كنين...ازش خبر ندارم نگرانشم...خيلي...ميدونين شايد ديگه نتونم واستون بنويسم...مني كه خيلي با خودتون حرف داشتم...ميخوام كه گوش كنين
...4 ساله پيش وقتي كه هنوز تو محله خودمون تو پايين شهر اصفهان زندگي مي كرديم يه دوست داشتم بنام مريم..مريم صادقي اون موقع هر دوتامون 17 سالمون بود درس ميخونيم ولي كجا و چطوريش
خودش يه سوگ نامست...بگذريم..باباي مريم معتاد بود..مامانشم فوت كرده بود..اون بود و برادر كوچيكش محمد امين...هميشه گريون بود هميشه .. اون موقعا تو اون منطقه شهر كه همه ي دخترا چشم و گوش بسته بودن ،با شنيدن حرفاي مريم خندم ميگرفت و نميفهميدم درد يعني چي..اشك يعني چي..بوي گند دهن يه معتاد يعني چي ....اصلا هيچي حاليم نبود هيچي...فكر ميكردم شايد اين حرفا اين درد و دلا دروغه يا شايدم اينطوري نيست كه ميگه ..ولي همه چيز راست بود
همه ي اون حرفا همه چيز.......محمد امين 4 سالش بود كه من ازدواج كردم...گاهي اوقات محمد امينو ميذاشت خونه ي ما تا شايد بتونه جلوي ديدن خيلي چيزا رو بگيره...يا شايدم از چيز ديگه اي مي ترسيد...محمد امين كم كم با من اخت گرفت و با زبون كودكانه خودش واسم حرف زد همه چيزو گفت حتي اون چيزايي كه به نظرم مسخره مي يومد ..همه ي اون چيزايي كه مي ديد همه ي درد كشيدناي مريم رو..همه رو برام گفت من اشك ميريختم ..خواستم از شوهرم كه كمكش كنه ...گفت نه...حتي حالا ديگه اجازه نميده محمد به خونم بياد...فقط يه بار مريم بهم گفت كه ميخواد عقد يه مرد بشه كه تو خيابون نظر شرقي دكه روزنامه داره..يكي به اسم رضا خواجوي
ميخوام واستون بگم.. ميخوام بدونين كه مريم چي گفت و من چي ميشنيدم...شايد سربسته شايد همه چيزو نگم بهتره..مريم واسم ميگفت....محمد امينم تكرار كرد برام...مريم ميگيفت..ميگفت كه پدرش با اون رابطه جنسي داره...ميگفت واسه پول موادش رفيقاشو هم دعوت ميكرده...ميگفت كه اونا با وقاهت تمام ...حتي تنم رو داغ مي ذاشتن...به من نشون ميداد ولي من.....منه احمق...واي خدا....اغلب تو خونه زنداني ميشدا حتي گاهي اوقات پدرش و بقيه اونو ميبردن تو خونه هاي ديگكه نگهش ميداشتن....تا هر وقت كه ميخواستن...حالا كه از اخرين بار كه ديدمش يه ماه ميگذره آخرين بار 20 روز تو يه خونه بود...نميدونم كجا...محمد ميگفت چندتايي مريمو اذيت ميكردن...اون گريه ميكرده....خداااا...آخ خدا.....يه دفه مريم واسم گفت كه رفته بهزيستي قبولش نكردن....گفت بهونه آوردن....ميگفت با كراهت نگام ميكردن......گفت رفتم نيرو انتظامي چنتا ناحيشو رفتم..همشون گفتن پدرت روي تو حق داره...گفتن...خودتم حكم داري اگه پروندت بره دادسرا واست اعدام ميبرن....گفتن بايد شاهد بياري....آه خدا تو اون محله ما هيچ كس به اون يكي اهميت نميده همه تا مامور ميبينن انگار بلاي جونشونه.....به هر دري زد نشد...نشد..هيچ جا رو نداشت كه بره هر جا ميخواست بره يا صحبت همين كار بود يا طرف واسه ابروش راش نميداد حتي خالش كه تنها فاميلش بود...حالا چند وقته درشونو ميزنم نيست...هيچ وقتم باباش نميذاشت بياد بيرون...خودش مييومد شايد ماهي يه بار ميتونست فرار كنه...محمد امين رفته خونه خالش..مريم نيست...هر جا ميگردم نيست...باباش نيست.....ميدونم اونو بردن جايي كه نگهش دارن نميذارن حتي اون تكون بخوره...تنش پر زخم بود ميترسم مريض شده باشه ...ميترسم...تو رو خدا كمكش كنين تو رو خدا ميدونم كاراگاه نيستين به خدا ميدونم....شما رو به بزرگي خدا قسم ميدم...كمكش كنين...من فقط آدرس اون دكه روزنامه رو حالا ازش دارم....شايد از اون طريق بشه پيداش كرد...من ديگه اجازه ندارم كه سراغي از اون بگيرم شوهرم نميخواد...هر جا ميخوام برم مياد...فقط شما ميتونين كمكش كنين اون ضعيف شده خيلي..تنهاست به خدا تنهاست حتي بهزيستي و پليسم كمكش نكرد ...ديگه از اون جا نميتونه بياد بيرون هر جا هست نميتونه بياد بيرون تو رو خدا ...ميترسم...ميترسم تو اون وضع نابود بشه...ديكه قدرت اينو نداره كه از خودش دفاع كنه..حتي نمي تونه از اون جا بياد بيرون....تو رو خدا كمكش كنين.....شما رو به خدا...فقط اميدم به شماست...خدا حافظتون باشه

ارسال شده توسط فريبا | July 1, 2006 7:35 PM

ارسال شده در July 1, 2006 19:35

alex:

عسلویه عسلی که تو یه خبرنگار زبل دور و برش نمی پلکی

ارسال شده توسط alex | July 1, 2006 9:06 PM

ارسال شده در July 1, 2006 21:06

ستاره احمدي:

اينجا چقدر آدم هست كه مي خواهند . صدايشان را بشنويد. هيچ وقت خبرنگاري را كنار نگذاريد .هرگز. و هميشه موفق باشيد و سربلند و شاد .

ارسال شده توسط ستاره احمدي | July 3, 2006 12:19 AM

ارسال شده در July 3, 2006 00:19

شهراشوب:

سلام اقا کامران جواب سوالم رو بده مطمئن باش ادم هرچی هم سرش شلوغ باشه اگه بخواهد میتونه برایه دیگران وقت بگذاره حتی اگه به قیمت این باشه که از خوابش بزنه

ارسال شده توسط شهراشوب | July 4, 2006 12:33 AM

ارسال شده در July 4, 2006 00:33

شهراشوب:

سایتت سایت گری نداشت

ارسال شده توسط شهراشوب | July 4, 2006 12:52 AM

ارسال شده در July 4, 2006 00:52

پريا:

سلام آقاي نجف زاده ببخشيد جواب سوال منو نداديد

ارسال شده توسط پريا | July 4, 2006 12:25 PM

ارسال شده در July 4, 2006 12:25

زهره:

سلام آقای نجف زاده عزیز ....مبارکا باشه....حالا چرا هیچی نمینویسین؟

جدا نظر کردین 200 تا نظر جمع بشه؟(شوخی)...

اما الحق که کار خبرنگاریتون بی نظیره...موضوعات بی نظیری ÷یدا میکینن!

میشه یک گزارش بگیرین از مسولین که چرا به موسیقی کشور توجه نمیکینن؟
موسیقی پاپ و سنتی!100000 تا خواننده الکی! شعرهای الکی!

چرا توجه نمیکنن؟؟؟ یه گروه پر طرفدار مثل آریان چرا نبیاد جای کنسرت نداشته باشه؟!!؟؟

شما که خبرنگار عالیی هستین ....یه گزارشی بگیرین ممنون میشیم این حرف دل مردم و جووناست!

موفق و شاد باشین...

ارسال شده توسط زهره | July 5, 2006 1:55 AM

ارسال شده در July 5, 2006 01:55

؟؟:

سلام آقاي نجف زاده اين يكي هم قراره تا 200 تا كامنت برسه ؟ ممنون از گزارش هاي خيلي قشنگتون . خدا نگهدار

ارسال شده توسط ؟؟ | July 5, 2006 1:01 PM

ارسال شده در July 5, 2006 13:01

ستاره معین:

راستی اینجا کجاست ؟این اقاهه کیه که شماها اینقدر دوسش دارین؟اگه یه ادم معمولی یا یه روزنامه نگار با همین افکاروعقایدبود همین احساس داشتین؟شماها چه چیزی رو میخواین ثابت کنین؟ متاسفم برای همه شما کامران پرست ها ://weblog.zendehrood.com/comments.aspx?WeblogID=Houman&MemoID=16855

ارسال شده توسط ستاره معین | July 5, 2006 3:41 PM

ارسال شده در July 5, 2006 15:41

شهراشوب:

اقا کامران کسی سایت راه میندازه که بتونه پایه لرزشم بشینه "قضیه ی همون خربزه است" دردیاری که در ان نیست کسی یار کسی کاش یارب که نیفتد به کسی کارکسی

ارسال شده توسط شهراشوب | July 6, 2006 6:23 AM

ارسال شده در July 6, 2006 06:23

عسل ماندگار:

تو زندگی چقدر غم

دلم گرفته از همه

مردم چقدر بدبختی دارن .توی این روزگار چقدر دل خوش کم پیدا میشه

با خوندن حرف های فریبا خیلی دلم به حال مریم سوخت خواهش میکنم اگه کاری ازتون بر میاددریغ نکنید
بدرود......

ارسال شده توسط عسل ماندگار | July 6, 2006 11:35 AM

ارسال شده در July 6, 2006 11:35

Anonymous:

سلام اقاي نجف زاده منم يه خبرنگار هستم . ولي ده سالمه .باي باي

ارسال شده توسط ناشناس | July 6, 2006 12:32 PM

ارسال شده در July 6, 2006 12:32

هدي .ع:

آقاي نجف زاده....واقعا خوشحالم كه وبلاگنويس شديد.....پاينده باشيد...هم شما هم بلاگتون!
شاد زي

ارسال شده توسط هدي .ع | July 6, 2006 3:12 PM

ارسال شده در July 6, 2006 15:12

علي:

سلام . خوشحالم که ميشه مستر نجف زاده رو جايي غير تلويزيون هم گير آورد و حرف هاشو شنيد . من شما رو تو وبلاگم لينک کردم .

ارسال شده توسط علي | July 7, 2006 12:38 AM

ارسال شده در July 7, 2006 00:38

شقایق:

حرفهای ما هنوز ناتمام
تا نگاه میکنی وقت رفتن است
باز هم همان حکایت همیشگی...
پیش از آنکه باخبر شوی
لحظه عزیمت تو ناگزیر میشود
آی...ای دریغ و حسرت همیشگی
ناگهان چقدر زود دیر میشود
"قیصر امین پور"
همیشه همین طوربوده:مثل مرگ گلدره،مثل فوت استاد نوذری،مثل کوچ پرستوهای عاشق خبرنگارمون،مثل حرفهای روی نیمکتهامون که چه زود فراموششون کردیمو.........................................
آره اگه بگردی از این دست نگفته ها زیاده و موضوع برای فکر کردن زیادتر

ارسال شده توسط شقایق | July 7, 2006 12:11 PM

ارسال شده در July 7, 2006 12:11

فاطمه:

چند روز پیش به مادرم گفتم :دوست دارم خبرنگار بشم
مادرم با ناراحتی گفت:مگه از جونت سیر شدی ؟ گروگانشون میگیرن کتکشون میزنن دوربیناشونو میشکونن.......
میدونستم بحث با مادرم بی فایدس حرف مادرم یکی یه هرچند نادرست ...
ولی حالا که فکر میکنم میبینم چقدر
میستایمتان.....بدرود...

ارسال شده توسط فاطمه | July 7, 2006 6:18 PM

ارسال شده در July 7, 2006 18:18

رضا:

سلام . جالبه ها خيلي ها حالا با ديدن شما دوست دارن خبرنگار بشن. خيلي علاقمند به نظرات شما و حرف هاي شما شدن. منم شدم عاشق خبر نگاري. اميدوارم هر روز موفق تر بشين . ما هميشه منتظر شما و گزارش هاي قشنگتون هستيم.

ارسال شده توسط رضا | July 8, 2006 8:53 PM

ارسال شده در July 8, 2006 20:53

زهرا:

سلام شما براي اون دختر خانم يعني مريم كاري كرديد نذاريد حالا كه تبديل شديد به يه اميد براي خيلي ها اميد ما نا اميد بشه . مرسي خدانگهدار

ارسال شده توسط زهرا | July 8, 2006 8:57 PM

ارسال شده در July 8, 2006 20:57

؟؟؟؟؟:

سلام. اون روز كه گزارشتون رو در مورد كلاس ديدم كه مي گفتيد عشق هايشان را روي ميز مي نويسند . ياد خودم افتادم كه هميشه روي ميزم پر بود از شعر ها ,حرف هاي شما . چون خيلي دوستون دارم. راستي به نظر من حرف تون در مورد اين كه اگر 48 ساعت روي آنتن نباشيد از ياد مي ريد ، غلطه چون تو ذهن افرادي مثل من هميشه باقي مي مونيد. دوستون دارم تا آخر عمرم

ارسال شده توسط ؟؟؟؟؟ | July 8, 2006 9:03 PM

ارسال شده در July 8, 2006 21:03

هانيه:

مگه قرار نبود بياين و بنويسين و به حرف هاي فكر كنيد . پس چي شد؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
شما هم مثل خيلي از آدم ها زدين زير حرف هاتون؟؟؟؟؟ آخ كه چقدر دلم براي نوشتن شما تنگ شده.............اين يكي هم رسيد به 48 كامنت. مي ترسم زود ديربشه ها . از اين فرصت استفاده كنيد تا ما هم بيشتر با شما آشنا بشيم و بتونيم خيلي از حرف ها رو بهتون بزنيم.

ارسال شده توسط هانيه | July 9, 2006 12:56 PM

ارسال شده در July 9, 2006 12:56

شهر:

تمام مزرعه از خوشه های گندم پر
و هیچ دست تمنا
دریغ ...سنبله ا را درو نخواهد کرد ...
درو گران همیشه پیش از درو ...درو شده اند ...***

*****************************************
چه قدر زود دیر میشود ...
برای نوشتن دوباره ات دیرنشده مرد خبرنگار ؟!
به خیالم ساعتت را جایی جا گذاشته باشی ...
ما چه کنیم که ساعتهایمان را همیشه همراهمان داریم ؟!
راستی میدانی ساعت چند است ؟!

ارسال شده توسط شهر | July 9, 2006 5:01 PM

ارسال شده در July 9, 2006 17:01

ن.م:

سلام حرف هایی دارم از جنس انتقاد که ترجیح می دهم تنها شما مخاطب ان باشید اگر می توانید ادرس ایمیلی برایم بفرستید و اگر همین طور می پسندید من برایتان کامنت میگذارم

ارسال شده توسط ن.م | July 10, 2006 7:16 AM

ارسال شده در July 10, 2006 07:16

مصطفي:

shoma aghaye najafzade ...to mituni...maryamo tanha nazar ...komakesh kon ....
"خروار خروار حرف...حرفايي كه به درد هيچ كس نميخوره و شايدم به درد همه بخوره...
خودم هيچي ندارم...خوشبختم البته نه اونقدر خوشبخت كه فكر كنين تو استكان شيشه اي آب ميخورم..نه ظرف آبخوري منم مثل خيليا دستامه...دستام كه هر چي پيش ميرم پيرتر ميشه
..طعم فقر رو اونقدر خوب ميدونم كه ميتونم اونو جلوي چشماتون بيارم...وقتي كه شوهرم ..شوهر مهربونم واسه كارم منو با تايپ و اينترنت اشنا كرد.. و وقتي كه صداي گرمتون و اندك لرزش صداتون كه
همه همدرديتون و تلاشتون براي خيلي چيزا رو شنيدم خواستم كه واستون بنويسم...از خودم نه...از مريم...ميدونم كه شايد .. . كامران نجفزاده .. اگه بخواد با اون همه جسارتش ميتونه نجاتش بده

..
يه سوگ نامست...بگذريم..باباي مريم معتاد بود..مامانشم فوت كرده بود..اون بود و برادر كوچيكش محمد امين...هميشه گريون بود هميشه .. اون موقعا تو اون منطقه شهر كه همه ي دخترا چشم و گوش بسته بودن ،با شنيدن حرفاي مريم خندم ميگرفت و نميفهميدم درد يعني چي..اشك يعني چي..بوي گند دهن يه معتاد يعني چي ....اصلا هيچي حاليم نبود هيچي...فكر ميكردم شايد اين حرفا اين درد و دلا دروغه يا شايدم اينطوري نيست كه ميگه ..ولي همه چيز راست بود
همه ي اون حرفا همه چيز.......محمد امين 4 سالش بود كه من ازدواج كردم...فقط يه بار مريم بهم گفت كه ميخواد عقد يه مرد بشه كه تو خيابون نظر شرقي دكه روزنامه داره..يكي به اسم رضا خواجوي
ميخوام واستون بگم.. ميخوام بدونين كه مريم چي گفت و من چي ميشنيدم...شايد سربسته شايد همه چيزو نگم بهتره...مريم ميگيفت..ميگفت كه پدرش با اون رابطه جنسي داره...ميگفت واسه پول موادش رفيقاشو هم دعوت ميكرده...ميگفت كه اونا با وقاهت تمام ...حتي تنم رو داغ مي ذاشتن...به من نشون ميداد ولي من.....منه احمق...واي خدا....اغلب تو خونه زنداني ميشدا حتي گاهي اوقات پدرش و بقيه اونو ميبردن تو خونه هاي ديگكه نگهش ميداشتن....تا هر وقت كه ميخواستن...حالا كه از اخرين بار كه ديدمش يه ماه ميگذره آخرين بار 20 روز تو يه خونه بود...نميدونم كجا...محمد ميگفت چندتايي مريمو اذيت ميكردن...اون گريه ميكرده....خداااا...آخ خدا.....يه دفه مريم واسم گفت كه رفته بهزيستي قبولش نكردن....گفت بهونه آوردن....ميگفت با كراهت نگام ميكردن......گفت رفتم نيرو انتظامي چنتا ناحيشو رفتم..همشون گفتن پدرت روي تو حق داره...گفتن...خودتم حكم داري اگه پروندت بره دادسرا واست اعدام ميبرن....گفتن بايد شاهد بياري....آه خدا تو اون محله ما هيچ كس به اون يكي اهميت نميده همه تا مامور ميبينن انگار بلاي جونشونه.....به هر دري زد نشد...نشد..هيچ جا رو نداشت كه بره هر جا ميخواست بره يا صحبت همين كار بود يا طرف واسه ابروش راش نميداد حتي خالش كه تنها فاميلش بود...حالا چند وقته درشونو ميزنم نيست...هيچ وقتم باباش نميذاشت بياد بيرون...خودش مييومد شايد ماهي يه بار ميتونست فرار كنه...محمد امين رفته خونه خالش..مريم نيست...هر جا ميگردم نيست...باباش نيست.....ميدونم اونو بردن جايي كه نگهش دارن نميذارن حتي اون تكون بخوره...تنش پر زخم بود ميترسم مريض شده باشه ...ميترسم...تو رو خدا كمكش كنين تو رو خدا ميدونم كاراگاه نيستين به خدا ميدونم....شما رو به بزرگي خدا قسم ميدم...كمكش كنين...من فقط آدرس اون دكه روزنامه رو حالا ازش دارم....شايد از اون طريق بشه پيداش كرد...من ديگه اجازه ندارم كه سراغي از اون بگيرم شوهرم نميخواد...هر جا ميخوام برم مياد...فقط شما ميتونين كمكش كنين اون ضعيف شده خيلي..تنهاست به خدا تنهاست حتي بهزيستي و پليسم كمكش نكرد ...ديگه از اون جا نميتونه بياد بيرون هر جا هست نميتونه بياد بيرون تو رو خدا ...ميترسم...ميترسم تو اون وضع نابود بشه...ديكه قدرت اينو نداره كه از خودش دفاع كنه..حتي نمي تونه از اون جا بياد بيرون....تو رو خدا كمكش كنين.....شما رو به خدا...فقط اميدم به شماست...خدا حافظتون باشه

ارسال شده توسط مصطفي | July 10, 2006 2:11 PM

ارسال شده در July 10, 2006 14:11

؟:

"به کدام هستی دل بسته ای؟
آنکه در آفتاب می بالد؟
یا آنکه در سایه درونت می پوسد ؟
گلویت را می دری
تا از آوازت رازی بسازی
و همچنان
هزار گهواره خالی را تکان بدهی.......
............................................
...........................................
مگذار
خاموشی و فراموشی
قوافی مرده شعرم باشند
چیزی بگو ! "

ارسال شده توسط ؟ | July 10, 2006 9:36 PM

ارسال شده در July 10, 2006 21:36

آفتاب:

بــــــــــــازم ســــــــــــلام خوبیــــــــــــد؟خوشید؟ســــــــــــلامتید؟منـــــــــــم

میخــــــــــــوام خـــــــــــبر نگــــــــــــار بشــــــــــــم ...چــــــــــــکار

کنــــــــم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟/....همــــــــــــکار خواســــــــــتید حتـــــــــــما بگـــــــــید!.

(اما یه کوچولو هم خجالتی هستم)!!!..خوشحــــــــــــال می شـــــــــم بــــه

وبــــــــــــلاگم ســــــــــــر بزنــــــــــــید و پیــــــــــــام بــــــــــــذارید ..مــــــــــــوفق و

تندرســــــــــــــــــت باشـــــــــــید!! راستی به نــــــــــــظر مــــــــــــن قالب

سایتــــــــــــتون رو جــــــــــــذاب تر کنــــــــــــید خیلی بهــــــــــــتر مــــــــــــی

شــــــــــــه . مــــــــــــن خــــــــــــودم رشــــــــــــته ام طراحــــــــــــی

صفــــــــــــحات وب هــــــــــــست اگه بخــــــــــــواید خوشــــــــــــحال می

شــــــــــــم کمکتــــــــــــون کنــــــــــــم

ارسال شده توسط آفتاب | July 10, 2006 10:47 PM

ارسال شده در July 10, 2006 22:47

مريم:

به نظر مياد شايد خبرنگار خوب و موفقي باشيد اما هرگز وبلاگ نويس خوبي نخواهيد شد . وبلاگ شما رو بيشتر كامنت هاتون آپ مي كنند تا خودتون ! !

ارسال شده توسط مريم | July 11, 2006 4:05 PM

ارسال شده در July 11, 2006 16:05

Anonymous:

آقاي نجف زاده سلام
عرض كنم كه من همون طور كه گفتم دوست دارم خبرنگار بشم. . يه درخواست هم داشتم . دختر عمه ام كه اسمش مريمه و روي نيمكت مدرسه اش اسم هاي دوستاشو مي نويسه . معتاد شده . بعدش اينكه پسر دايي ام كه سربازه دندوناش ريخته .رفته گوشه خيابون چون غم نان و دندان داشته از اونجا دندون خريده . پسر پسر عمه ام هم توي خوابگاه دانشجويي يه استكان چايي با شما زده . و ديگه اينكه.....آهان يادم رفت بگم. همه افراد نامبرده رو پليس دستگير كرده ......... باي باي............مي گم خداوكيلي اينقدر مي نويسيم كه يا ما از رو بريم يا شما . بالاخره يه چيزي مي شه ديگه .باي باي .

ارسال شده توسط ناشناس | July 11, 2006 9:22 PM

ارسال شده در July 11, 2006 21:22

سميه:

آقاي نجف زاده خيلي دوست داشتم شمارو تو تبريز ببينم خيلي دوستتون دارم.راستي اين روزا گزارشاتون كم شده .با آرزوي موفقيت

ارسال شده توسط سميه | July 12, 2006 1:35 PM

ارسال شده در July 12, 2006 13:35