يادداشت‌هاي يك خبرنگار

در کلافگي روزهاي تعطيل سري زدم به کتابفروشي محله مان...؛کتابي مي خواستم از نويسنده اي و صاحب کتابفروشي گفت که کتاب هايش را نمي آورد.
دليلش هم اين بود که با سليقه هاي سياسي پيرمرد ريش پروفسوري نمي خواند.
گفتم :دموکراسي گزينشي شما حرف ندارد.
عينک شيکش را روي بيني اش جابجا کرد:چرا؟

وبلاگم دو ساله شد.مثل کودکي که تاتي تاتي مي کند و گاهي خرابکاري مي کند و گاهي هم خوردني مي شود.اينجا گاهي دلنوشته هايم را نوشتم و بعد ديدم بعضي ها بعدها چقدر سو استفاده کردند.چقدر عالم وبلاگ نويسي هم بي رحم بود.