يادداشت‌هاي يك خبرنگار

سلام...پیرارسال همين روز عيد بود که من شيفت بودم و داشتيم از برنامه برمي گشتيم که راننده يک دفعه هوس بربري کرد و زد کنار و پريد پايين و موبايلم زنگ زد و بچه هاي راديو بودند که گفتند ارتباط مستقيم مي خواهند و قرار شد يک دقيقه ديگر زنگ بزنندو راننده با يک بربري داغ که براي شکم گنده و بامزه اش فقط يک بيسکويت کوچولوي مادر بود نشست پشت فرمان و گفت بفرما!
بربري داغ به اندازه تمام وسوسه هاي الياس جذابيت داشت.

رفتم به يک روستاي دور...حالا سهم قشنگي از خاطره هايم را مديون بچه هاي بوشهرم....

http://dayyertashbad.blogfa.com/

اين احتمالا آخرين مطلبيست که از آخرين سوژه اي که به دلم نشست براتون لينک مي کنم.http://dayyertashbad.blogfa.com/

سلام. امشب خوابش نمی آید.دلش به شدت برای پدر و مادرش تنگ شده...و به چیز های عجیبی فکر می کند.مثلا اینکه شهرت خوب است یابد؟! اگر بگوید بد دروغ گفته و اگر بگوید خیلی خوب هم راستش را نگفته است.
حالا که چهارنفرمی شناسنش دیگر باید خیلی مراقب خودش باشد...باید سهم زیادی از راحتی های طبیعی اش را هم حتی قربانی کند.زیر ذره بین دیگران نفس بکشد.سعی کند در بیست و چند سالگی به مرز پختگی چلچلی برسد. حتی گاهی اشکهایش را هم در کوره پزخانه های سیاست از دست بدهد.

فکرش را هم نمي کردم جمعه اينقدر زود برسه.وقت آزمون کارشناسي ارشد.يک ساعت که از وقت امتحان گذشت به سرم زد که از برگه بغل دستي نگاه کنم. بعد نگاهش کردم ديدم اون بنده خدا هم وضع بهتري از من نداشت.